“คงคา” หรือ “กังกา” (Ganga) ออกเสียงตามภาษาถิ่น แต่ในภาษาอังกฤษออกเสียงว่า “แกงกีส” (Ganges) ถือว่าเป็นแม่น้ำที่ศักดิ์สิทธิ์มากที่สุดและยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวฮินดู ทั้งยังเป็นหนึ่งในแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในโลก มีความยาวถึง 2,510 กิโลเมตร (1,560 ไมล์) ลึกโดยเฉลี่ยราว 52 ฟุต (16 เมตร) ส่วนที่ลึกสุดนั้นประมาณ 100 ฟุต (30 เมตร) แม่น้ำคงคายังได้รับการประกาศให้เป็นแม่น้ำประจำชาติของอินเดียอีกด้วย
คงคามีกำเนิดจากแม่น้ำภาคีรธี (Bhagirathi) ที่ไหลมาจากธารน้ำแข็งกังโกตรี (Gangotri) ซึ่งวางตัวอยู่ในระดับความสูงของเทือกหิมาลัยทางตอนเหนือของอินเดีย ในรัฐอุตตราขัณฑ์ (Uttarakhand) ต้นแม่น้ำเริ่มจากถ้ำน้ำแข็งในภูเขาที่สูงราว 10,300 ฟุต เหนือระดับน้ำทะเล ไหลมาเชื่อมกับแม่น้ำอลักนันทา (Alaknanda) ใกล้เมืองดีโอปรายัก (Deoprayag) แล้วก่อตัวเป็นแม่น้ำคงคาขึ้น ไหลผ่านพื้นที่ทางตอนเหนือของอินเดีย และบังคลาเทศ แล้วออกสู่ทะเลที่อ่าวเบงกอล
ประชาชนจำนวนมากได้ใช้ประโยชน์จากแม่น้ำคงคาอย่างกว้างขวาง ผู้คนในอินเดียต้องพึ่งพาแม่น้ำแห่งนี้ในด้านการชลประทานและการค้า โดยการเพาะปลูกข้าว ธัญพืชต่างๆ เมล็ดพืชน้ำมัน อ้อย และฝ้าย ซึ่งเป็นพืชหลักในบริเวณนี้ ทั้งยังใช้ประโยชน์ในด้านการละเล่น เกมกีฬา เช่น การล่องแพ ซึ่งแหล่งล่องแพยอดนิยมในอินเดียก็คือ ฤษีเกษ นอกจากนั้นยังใช้ประโยชน์จากแม่น้ำคงคาในด้านอุตสาหกรรม เช่น โรงงานสิ่งทอ กระดาษ เครื่องหนัง ที่ตั้งอยู่ตามริมฝั่งแม่น้ำจำนวนมาก ที่ราบลุ่มอันอุดมสมบูรณ์ของแม่น้ำคงคาจึงเป็นภูมิภาคที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นมากที่สุดในโลก
แม่น้ำคงคานั้นเราทราบกันดีว่ามีความสำคัญและมีสถานะสูงส่งในศาสนาฮินดู นามของคงคาถูกกล่าวถึงซ้ำๆ ในคัมภีร์พระเวทย์ คัมภีร์ปุรณะ และมหากาพย์สองเรื่องของอินเดีย ได้แก่ รามายณะ (Ramayana) และมหาภารตะ (Mahabharata) ชาวฮินดูเคารพสักการะแม่น้ำคงคาเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่งในศาสนาฮินดู โดยเรียกขานว่า “พระแม่คงคา” และเชื่อกันว่า พระแม่คงคาสถิตย์อยู่บนพระเศียรของพระศิวะในฐานะมเหสีองค์ที่สอง ถัดจากพระแม่ปารวตี (Parvati)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น